گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/۳٠
 

((  آرزو  ))

 

دل را در آفتاب دمید م

تا خواب صبح پنجره

با خاطر طلایی من آشنا شود

یاد گذشته ها

با دیدگان منتظرم همصدا شود

 

نا گاه با خیال دل انگیز خواستن

شوق مرا

در خیمه ی بلند نگاهش نشاند و گفت

ای بی قرار عاطفه لختی درنگ کن

شاید دوباره بخت گره خورده وا شود

 


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱۱:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/۳٠
 

دستهايم به التماس تو می آيد

ای بنفشه ی صحرايی

بر لب کدام رود بوسه می زنی

از کدام چشمه می نوشی

که برگهايت زيبايی رنگ را هزارچندان می کند

دلم صحراست

و جويبار جاری چشمم

رويش جوانه های محبت را

در انتظار

آفتابی شو


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۸:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٩
 

                            ((   تک    و    پا تک  ))

به عیال گفتم  :  امسال ماه محرم و عید نوروز ،  با هم در آمیخته ، شاید بتوانیم در خرید های نوروزی  صرفه جویی کنیم  و  کمتر شیرینی ، میوه ، آجیل و مخلفات بخریم .

بدون مقدمه ابرو ها گره خورد ( ا لبته زیاد هم بدون مقدمه نبود ) چون چشم غره ها آغازشد ،  

صدا بلند تر از معمول  ، مخاطبی به غیر از بنده در نظر گرفت و گفت :

مگر می شود کارد و چنگال و بشقاب خالی جلو مهمون گذاشت ؟  حالا هفت هشت نوع میوه ،

پنج شش جور آجیل ، سه چهار تا شربت  و دو سه نمونه کیک  کافیه .

بنده به روی خود و جیب مبارک نیاوردم ، فقط از دهنم پرید که : مگر به لطف خدا عروسی داریم ؟

بار دیگر مخاطب خیالی(  کمی آتشی تر )  مورد خطاب قرار گرفت :

کار نداشته باشید که عروسی  داریم  یا عزا  ،   مهمون که داریم  ،  مهمون حبیب خداست .

پذیرایی باید مطابق طبع و سلیقه ی مهمون انجام بشه .

بعضی ها دوست دارند کوکتل ترش با بخورند  بعضی ها معجون مارتا پولوتوف ،

بعضی ها آناناس نارس رنده کرده فریز شده می خواهند ،   بعضی ها هم  توت فرنگی رسیده ی لهیده ولرم ،البته بعضی ها فقط  روزبری دم گرفته ی  برشته ی نمک زده میل دارند.

چاره ای جز تسلیم نبود ، اصلا" مگر زور ما به زور عیال می رسید ؟

با کمال حسن نیت در مقابل حضرت ایشان لنگ انداختم و گفتم :

کی باید برای خریدن میوه به میدون برویم ؟

فرمایش ایشان در پاسخ بنده ( و البته خطاب به همان مخاطب خیالی) این طور آغاز شد:

کی حوصله داره  برای خرید  دو سه تا خرت و پرت بره میدون  .  نگران نباش  ،  به چند تا بارفروشی تلفن میزنیم  ،  خودشون چند تا جعبه میوه ی خوب  با سرویس فوری میفرستن در خونه  ،  آجیل هم همین طور .  فقط برای کیک قضیه فرق می کند  ،   خودم باید بروم توی شیرینی پزی  ،  سفارش بدم کیک ها را با روکش مخصوص آماده کنند .

بنده را عرض ، این چنین افتاد :

چشم ، هر طور که میل سرکار عالی باشد .

و  عیال فرمودند : حالا درست شد .

 


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٦
 

 

سلام

يک رباعی تقديمتان باد

                                            ((  گل نگاه  ))

من کوچه به کوچه کو به کو می گردم           همپای بنفشه جو به جو می گردم

چون خوشه ی آفتاب  در گردش صبح            دنبـال‌‌  گـل  نــگاه  او    مـی  گردم


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٦
 

                                <<  نقاشی بهار   >>

 

دشت را با دست نوشتم

              غنچه را با لب

               گل را با چشم

                  و شاخه را با تمامی انگشتانم

                        آنگاه  به دنبال بهار گشتم

                           سبز دامانی در ذهنم تراويد

                                    نقاشی بهارم تکميل شد


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٦
 

                                             ( تنهايی  )

مگر پريان بوی آمدنت را شنيده اند

که زيبايی در هر چهارسو ميرقصد

ای عصاره    ای عصير      ای نوش دلنواز

‌در خواب پنجره ها هم نفوذ می کنی

صدايت    صفايت   

                و حتی سايه ات زيباست

آفتاب صبحگاهی من    برخيز

بر پرنيان خاطرم بنشين

 آينه را از دست پريان بستان

بگذار تو را زلال ببينم

 


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٦
 

                                             ( تنهايی  )

مگر پريان بوی آمدنت را شنيده اند

که زيبايی در هر چهارسو ميرقصد

ای عصاره    ای عصير      ای نوش دلنواز

‌در خواب پنجره ها هم نفوذ می کنی

صدايت    صفايت   

                و حتی سايه ات زيباست

آفتاب صبحگاهی من    برخيز

بر پرنيان خاطرم بنشين

 آينه را از دست پريان بستان

بگذار تو را زلال ببينم

 


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۸:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۸/٢٢
 

                                             ((کشاکش))

در شهر جنجالی دگر جاريست

مردم نمی دانند از فردا چه می خواهند

هر چند می دانند

امروز باب طبع آن ها نيست

ای کاش می شد با صراحت، با صداقت گفت

تقصير اين ناباوری با کيست

بايد تصور کرد و باور کرد

امروز هرگز رنگ فردا نيست

فردای بی رنگی که ما داريم

از پشت پرچين زمان

از پشت اين ديوار های تيره پيدا نيست

امروز را بايد گرامی داشت

شايد پس از امروز ، فردا نيست