گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ٢:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٩/٢۸
 

                                  (((  خطا  )))

بـرای گفـتـن شعـری دل ا نگیـز        دلم را بـا زبـان درگیـر کـردم

شب دل صبح شد، شعری نخندید      نمی دانـم  چـرا  تـأخیـر کـردم

پـریسار سخن ، وقت سحـر گفت      که تو زود آمدی من دیر کردم

گمـان بـردم  خیـال آشتـی  داشت      خیالش را  غلط  تفسیر کـردم

ازان پس هرچه خواب قهردیدم       بـه سـود آشتـی  تعبیـر  کـردم

ببخشایـیــد  سهـو عـاشقـی  را        خطـا را بـا خطـا تدبیـر  کردم

 


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٩/٢۱
 

(( آب و آیـیـنه ))

 

رفتم لب جوی آب تا شویم دست   -    عکس رخ یار در دل و دیده نشست -

آماده شدم که عکس را بر دارم    -    افتـاد دلم در آب  و آیـیـنـه  شکست


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ٩:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٩/۱٩
 

(( سفر تا عشق ))

 

پندار من پشت درختی دور

زیر نهالی سبز

در جنگلی انبوه

گم می کند خود را

دل خالی از خویش است

در جستجوی لحظه ای پر شور

                         پر احساس

          آن سوی باور ها

دنبال فصلی تازه می گردد

من دوست می خواهم

من آفتابی داغ ، رنگی تند ، شعری شاد می جویم

آئینه ها را باز گردانید

در باغ سبز چشمها تان گل بیفشانید

دل رابه دنبال گل خوبی بگردانید

جان را بخندانید

شاید شما هم در سفر تا عشق

تا بی نشان ها با دل من همسفر باشید


 
 
 
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٩/۱۳
 

 

پيری

 

گر رنگ کنی هزار نوبت مو را         ور شانه زنی تاق به تاق ابرو را

دامان تو را گرفته پيری وزخود         هرگز نتوانی که برانی   او    را