سلام به دوستان عزیز و ارجمند .
امید وارم هر جا که هستید در پناه حضرت حق و در سایه سار لطفش از سلامتی و تندرستی بر خوردار و در کار و زندگی موفق و پیروز باشید
غزلی از سروده های سالیان پیش ( که در کتاب " به گل سفر کن " هم آمده ) به آستان مهر و محبت شما عزیزان تقدیم باد .
صبر تمنّایی
با چمـن بـاش و دل از سبـزه تمـاشایـی کن
عشـق را بیـشتر از عـاطفــه رویـایـی کـن
تـا شـود صیـد دلت دامـن گل پـوش بهـار
دیده در راه بنـــه ، صبــر تـمنــایــی کـن
عشـق اگـر شـور بپـا کـرد ، دل ا فـروز شـود
شعله از خرمـن دل بر کش و رسوایی کـن
زار پـروردن اهـل هنـر از بـی هنـریـست
دسـت بـر دار ازیـن ذلـت و آقـایــی کـن
دل بــه دیــروز و پـریـروز نشـایــد بـستن
مـرد امـروز شـو و کـوشش فـردایـی کـن
در بـد اندیشی و کوته نظـری لطفی نیست
لطـف بنمـای و ز انـدیشــه پـذیـرایـی کـن
جمع جمعست و در آن سوختن شمع رواست
تـا چنین شعلـه وری ، جلوه ی"نجوا"یـی کـن
محمد روحانی (نجوا کاشانی)
۱۳۸۸/۱۱/٧ساعت
۳:٥٦ ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی)
نظرات ()
تگ ها:
