گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

مسافر سفر قبله
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ٧:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/۳/٢۳
 

با عرض ادب ، احترام ، شادباش و تهنیت به مناسبت میلاد فرخنده ی مصلح ومنجی انسان و جهان حضرت مهدی(س)

(( مسافر سفر قبله ))

با که حکایت کنم که یار نیامد

آینه پرداز ِ روزگار   نیامد
بلبل آشفته ، هرچه ناله بر انگیخت
غنچه شکوفا نشد ،  بهار نیامد
آن که دلش قبله گاه اهل نیاز است
تا برساند به دل قرار  ،  نیامد
چشم به راهی ، ادامه یافت درین راه
از قدم ِ آشنا غبار نیامد
منتظر او شدیم جمعه ی بسیار
هفته پی هفته رفت و یار نیامد
عمر به پایان رسید و قافله کوچید 
حاصل یک عمر انتظار نیامد 
گریه ی دلدادگان قبول نیفتاد
ناله ی نازکدلان به کار نیامد 
عاقبت آن راز بی قراری دل ها
با دل ِ دلتنگ ما کنار نیامد
دید که آماده نیستیم ِ مسافر 
از سفر ِ قبله با  قطار نیامد
دل ننمودیم فرش بر سر راهش 
چهره نهان کرد و آشکار نیامد
باده ی عشقِ مدام باد به جامش
آن که خدا شد از او خمار نبامد

   محمد روحانی ( نجوا کاشانی )


 
 
گل باغ آشنای
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۳/٥
 

 

گل باغ آشنایی 

 

چه خوش از حرا بــر آمد ،  گل ِ باغ  آشنـایی

که جهان شود گلستان  ،  به صفای مصطفایی

به  تبلــور ِ کلامی  ،  کــه  نشان ِ وحی  دارد

ز چهل  حصار ِ غفلت ،  به بشر دهد رهـایی

مگر از  بشر بر آید  ،  ز فرشته  پیش راندن

که   فرشته  در   نیامد ،  به   حریم  کبریایی

چه شگفتی  آفریدی  ،  به  زمین  و  آسمانها

تو از آن سفر که  کردی ،  به  دیــار آشنـایی

بــه کـــدام جلـــوه داری ،  دل آفتــاب روشـن

که شبانه  می برندت  ،  به  مصاف  دلــربایی

بــه  هـزار بــاغ ِ مـیـنـو ،   نبــرنـد  انبیـا  را

مگــر ای رسـول رحمت ،  درمرحمت گشایی

اگرت شکست  دنـدان   ،  زدعـا مبنــد لب را

کـه خـدایمـان ببخشد   ،  زخطـای  بی وفایی

دلم ای بشیر عزت  ،  بـه تـو می بـرد  بهـانـه

تو اگر مرا نخــوانی ،  چه کنم  ازیـن جــدایی

مـن و ایــن کلام ناقص ، تــو  و آن کمال کامل

تـــو و اوج  بـی نیـازی ، مــن و ژرف بینــوایی

دل از آن گشوده  نجـوا ،  سـر ِ راه عاشقـانش

کـه کند  چو پا دشاهان  ،  به ارادتـش گــدایی

 

            محمد روحانی ( نجوا کاشانی )