گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

(( ذوالفقار ))
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٤/٢٥
 

ذوالفقار

 

هر که  از  شیـدایی  مهــرِ علی دم   می زند

مُهــر  ،  بــر  پیشـانیِ  فــرزنـد  آ دم    می زند

اعتبــارِ ذوالفقــا ر  از  قــوتِ  ایمانِ او ست

همت و عـزم علی  ، شمشیـر محکم می زنـد

مـشتـعل از  آفتـابِ  عشق  ،  بعـد  از   مصطفی

پــرچمِ   تــوحیــد  را   بـر  بـام ِ  عالم  می زند

گر چه دل دریاست، وقتی شد غم غربت عمیق

چـاه ، از  دلتنـــگیِ جـانِ  عـلـی  دم    می زنـد

 کـی امـیـر الـمـؤمـنـیـن ، خـدمـت کـنـد پـایِ تـنـور

رسم های کـهـنـه را ، عدلِ تـو  ، بـر هم مـی زنـد

زخمِ انبـان های نـان ، در کوفه روی دوش ِکیست

غیر ازبـن مـولا کـه از مستـضـعـفـان  دم مـی زنـد

بـر نـفـاق و کـیـنـه ، نـفـریـن خدا  ، کـز تـیـغِ کـفـر

ضــربــه  بــر پـیـشـانـیِ عـشقِ مـسلّـم می زنـد

روح ِ مـولا ، کشتـه ی جهـل و جفایِ  کوفه است

ضــربتِ کیـن را  بــه ظا هــر ابـن ملجم می زنـد

 

            محمد روحانی ( نجوا کاشانی )


 
 
حُسنِ حسن
نویسنده : محمد روحانی (نجوا کاشانی) - ساعت ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٤/٢٢
 

  میلاد سلاله نور و پاکی ، حضرت امام حسن مجتبی(ع) مبارک باد

عرش را با فرش  همسو می کند پروردگار

تا مگر حُسنِ حسن ، بخشد به هستی اعتبار

چشم ِ زهرا و علی روشن ، که این فرزند ِ نور

می شود در اوج ظلمت  ،   روشنای روزگار

    محمد روحانی ( نجوا کاشانی )