گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

 

((  غــدیـــر  ))

 

 مست از  خم غدیرم ، ساقی می ولا  ده

بـا جام  آشنـایی انـدیـشه  را   جـلا    ده

مهر جهان شمول است چهر علی به عالم
   
بر مشرق جمالش ، شـرقـی جهان نما ده
 

تا  مست گردد  انسان ، از باده ی  ولایش

جـامی بـه انـبـیــا ده ، جـامی بـه اولـیـا ده

عشق علی به دل ها افکند ه شور مستی

جان را بــه عشـق مـولا ، پیــونــد آشنـا ده


دل درد مند عشق است ، ای نور آسمانی

بـا تـابش ِ  فـروزت  ، آیـیـنـه  را  صـفـا  ده


در راه آشـنـایـی ، بـا اهـل بـیـت عـصـمـت

عشقی بلند همت  ،   عقلی گره گشا ده


در ظـلـمـت زمـانـه 
،  ایـنـان چـراغ  ِ راهـنـد

رنـجـوری زمـان را  ،  بـا نـورشان  شفـا ده

از آن دوازده خم ، سر بستـه مانـده  یک خم

بگشای  و از  زلالش  ، پیمـانـه ای به  ما ده

 

                               محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

 

۱۳٩۱/۸/۱٢ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: مولا و زمانه و خم و دوازده