گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

( قصه ی غم )


چشم جهان به سوگ چه کس خون گـریسته
از  داغ  کیــست  دیــده ی  گـــردون  گـریسته

ماه    محــرم  است که از   داغ  ِ    آفتاب               
احساس ِ ابر ، بــر  دل  هــامــون   گـریسته

بــا  یـاد ِ تـشنــه کامـی ِ  صحــرای  کـربــلا                
عاقل  به بی قراری   مجنــون   گریسته

بـر صفـحـه ی شهادت گـلـواژه هـای عشق              
قامـوس گـریــه کــرده  و  قــانـون  گـریسته

دلهـایِ انبیــا  ،  همـه  در  ایـن غـم غریب              
بــا درد و رنـج ِ دجـلـــه و کــارون  گـریـستـه

از   شـرم ِ تشنه کامی سقا , فــرات پیر              
هم ناله کرده  با غم  و هم خون گریسته
 
از  بـس چکیـــده  اشگِ  فلک در غم حسین               
آتش گرفته لوح و قلم  ،  نــون گـریسته

  لب های زخمی از  اثر چـوب ِ خیــزران               
هم نــالـه با سکینـه  ی محـزون گریسته

بر غربت سـری   کـه  به سر برده  در تنـور               
چشم سحر ، ز  قــاعده   بیــرون   گـریسته

(هر دیده اشکبار  ،  ازین قصه ی غم است)
(خون گریه می کنیم ، که ماه محرم است)
 
                       محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

 
۱۳٩۱/۸/٢۸ساعت ٦:٤٠ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: