گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

 

فرا رسیدن عید بزرگ مبعث به عاشفان و شیفتگان

آیین محمدی مبارک

( گل باغ آشنایی )

 

چه خوش از حرا بــر آمد گل ِ باغ  آشنـایی

که جهان شود گلستان به صفای مصطفایی

به تبلــور ِ کلامی  کــه  نشان ِ وحی  دارد

ز چهل  حصار ِ غفلت ، به بشر دهد رهـایی

مگر از بشر بر آید  ،  ز فرشته  پیش راندن

که  فرشته   در  نیامد به   حریم  کبریایی

چه شگفـتی آفریدی به  زمین و  آسمانها

تو از آن سفر که کردی  به  دیــار آشنـایی

بــه کـــدام جلـــوه داری  دل آفتــاب روشـن

که شبانه می برندت  به  مصاف دلــربایی

بــه  هـزار بــاغ ِ مـیـنـو  ،   نبــرنـد انبیـا  را

مگر ای رسول رحمت ، در ِ مرحمت گشایی

اگرت شکست دنـدان  ، زدعـا مبنــد لب را

کـه خـدایمـان ببخشد  ،  زخطـای  بی وفایی

دلم ای بشیر ِعزت ، بـه تـو می بـرد  بهـانه

تو اگر مرا نخـوانی ، چه کنم  ازیـن جـدایی

مـن و ایـن کلام ناقص ، تــو  و آن کمال کامل

تـو و اوج ِ بی نیـازی  ،  مـن و ژرف ِبینـوایی

دل از آن گشوده  نجـوا  سـر ِ راه عاشقـانش

کـه کند چو پا دشاهان  ، به ارادتـش گـدایی

 
محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

۱۳٩٤/٢/٢٦ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: