گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

 

 ((  چند می فروشی
چشمه ی  چشمانت را

 به تشنه ی نگاه

سفری به نور می خواهم

 در کجاوه ی عشق

باکاروان خنیاگران

آوازی دلنشین در حنجره دارم

آهنگی بلورین در ساز

صدایم را همراه شو

ای ارمغان پگاه  ))

 

سلام بردوستان مهربان وصمیمی ، سلام بر یاران همدل و همراه، سلام بر همه ی شما که گاه و بیگاه به خانه ام سر می زنید  وگلهای محبتتان را برسر و روی این غریبه ی آشنا می افشانید .

سلام بر شما که با دستان گرم و مهربان و بیان شیرین و دلنوازتان دلم را نواختید و با تسلیت و همدردی ، تحمل مرگ مادر را برایم آسانتر ساختید. سلام و سلام و سلام وسلام بر شما .

 

 پیشاپیش نوروزتان مبارک وهرروزتان نوروز باد

 

((( گلی در دست می آمد و می خندید

وجودش پای تا سر گل

لبش گل ، گونه هایش گل

نگاه آشنایش گل

به او گفتم
که در فیزیک قانونیست می گویند

هر چیزی به ظاهر

وصل با همجنس خود را بر نمی تابد

تو و من ، مهربانی  ، این چه تعبیر است خواب آفرینش را

پر از لبخند ، پاسخ داد

این قانون اشیا است ،  اما گل

جدا از جرگه ی اشیاء می خندد)))

 

 

                                                           (( شوق نهان ))

بـا خویـش ببر خـواب مرا نیـز بــه جــایـی           بیداری من ، صبح رسیده ست، کجـایی
خـاموش چـرا مـانـده  خــروش  دل یــاران           دیـریست نمـی آیـد ازیـن خـانه   صدایی
خود خواهـی وخودرایـی و پندار  پرسـتی           راهـی نبـرد  در ادب جـان  بـه  شفـایـی
از خویش بگو ای سبـد صاعقـه  در دست          کی مـی شود آن شوق نهـان را بنمـایی
مـا خستـه ی دردیـم دریــن خاک تـبالــود           تـا چـنـد  بـمـیـریـم  و  نـبـیـنـیــم دوایــی
راکــد شـــدگـانـیــم در آیــیـنــه ی  جــاری           سـازی بـزن ای دل  کـه بپویـیم به پایـی
در شهر به جزبی خبری ها خبری نیست           نـه نـالـه ای از سینـه بـرآیـد ، نـه نـوایـی
دردی همـه گیـر است گـرفتـاری ایـن بنـد            یارب تـو مـگـر عـقــده ی دل را بـگشایی

                                                                                   محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

۱۳۸٤/۱٢/۱٤ساعت ٧:٢٩ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: