گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

                                           به نام آن که از او می توان گفت

 

درود و سلام به همه ی دوستان که باز تاب مهرشان بدون مزد و منت  از هر سو وهمه سو می رسد و نگاه محبتشان جان و دل را همیشه و همواره می نوازد. سلام به گردانندگان پرشن بلاگ ، که وبلاگ کوچک و کم کار ما " گلستان شعر و ادب " را درلیست محبوب ترین وبلاگ ها آوردند و سلام به همه ی آنانی که دل به شعر پارسی بسته اند.

دستهای مهربان و دوست نوازتان بوسه باران باد.  

شاعری الگویی از پیامبریست

در بررسی زندگی پیامبران میبینیم هرکدامشان به نحوی از طرف خدا برگزیده شده اند تا پیام او ( خداوند ) را به  صورت محدود یا به طور جامع به مردم یک منطقه یا به همه ی مردم برسانند .  شعرا هم تقریبا " چنین وظیفه ای دارند ، البته نسبت ها از یکدیگرمتفاوت است .

فرق یک شاعر با یک پیامبر این است که پیامبر از طرف خداو به منظوری خاص ( نشان دادن طریق سعادت و هدایت) برگزیده می شود و پیش از برگزیده شدن باید خصوصیات بسیاری را دارا باشد . دلیل روشنی برای این امر وجود دارد. خداوند پیام خود را که منشاء خیر و برکت برای بندگان اوست ، به دست هر از راه رسیده ی نا شناسی نمی سپارد مگر او را در بوته های مختلف آزمایش امتحان کرده  و در نهایت ، شایستگی او را برای احراز چنین مقام بزرگی پذیرفته باشد . ( البته این امتحان برای آگاهی خود بندگان است و گر نه خدا وند ،  از درون و برون هر کسی خبردارد)

گذشته از این تفاوت بزرگ که به اختصار به آن اشاره شد ، شاعران هم در چنین مسیری گام بر می دارند . هم امتحان می دهند ، هم گزینش می شوند  و هم برای انجام ماموریت خود که همانا رساندن پیام شعر به بخش هایی از جامعه و یا به همه ی انسانهاست ، دشواری های بسیاری پیش رو دارند .

پیامی که به شاعر عرضه می شود تا به دیگران برساند از چشمه های جوشانیست که در کاینات ویا در اطراف خودمان  ودر زندگی معمولی وجود دارد وباید در بستری گسترده تر روان شود .

پیامی که پیامبران با خود می آورند، منشاء الهی و مبانی دینی دارد اما شعر ، هم می تواند بستری دینی برای خود برگزیند ، هم می تواند در هر چارچوب و قالب دیگری بنا به دلخواه خود جا خوش کند .

این که کدام یک نزد کدام گروه مقبول یا ناپسند است بحث امروز ما نییست .

شعر زلال میدانی وسیع دارد که هرگز محدودیت نمی پذیرد . بر گزیده شدن شاعر ازطرف پریسار شعر، به منظور پیام رسانی ،  بسیار آسان و بی سر و صدا انجام می شود و نیاز به نشان دادن معجزه نیست ،  اگرچه کار بعضی از شاعران بزرگ دست کمی از معجزه ندارد .

شاید عجیب به نظر برسد که در بسیاری از موارد ، پریسار شعر ، به خانه ی دل شاعری قدم گذاشته ، پیامی را به او سپرده و از صحنه خارج میشود  ، بدون آن که شاعر متوجه موضوع شده باشد .  درست مثل شخصی که  در میان جمعی که بیدارند به خواب رفته ، خوابی خوش می بیند و از شدت هیجان در پوست خود نمی گنجد ولی اطرافیانش از آن همه شور و هیجان چیزی احساس نمی کنند .

وقتی نگاه کردن به گلی زیبا غزلی دلنشین با آن همه تصویر زنده و روشن می آفریند ،

زمانی که یک رباعی ، بیش از یک کتاب ، حرف برای گفتن دارد،

هنگامی که  یک بیت ناب ، یا یک دوبیتی می تواند جان بسیاری از انسانها را دگرگون کند و در جایی که یک شعر نو ، سپید ، آزاد و  و  و ... لحظه ها را وادار به توقف یا حرکت می سازد ، جایی برای سخنانی از این دست نمی ماند. بگذارید شعر ، خودش پیام خودش را برساند .

 
                          نيايش

آسـمانـت هـمـيـشـه آبـی بـاد ، و نگـاهـت همـاره زنـگاری
شبـت آرامـتـر ز مـخمـل صبـح ، خـوابـت آوازخـوان بـيـداری

مهـربـانـی نـسيـم آمـدنـت ، عـشـق ، آئـيـنـه مـحبـت تــو
سوژه هستيت شکوفه شوق ، لحظه هايت  پر از پدیداری
چـمـن آشنـاييـت سـرسبـز ، بــاغ انـديـشـمـنـديـت پــرگــل
کوچه ی بی قراريت بن بست ، چشمه ی مهربانيت جاری
آفـتــاب عـنـايـتـت تـابـان ، سايــه  ی تــابـنــاکـيـت بـر سـر
قـصـه ی دلنـوازيـت پـرشـور ، همـتـت منـتـهای هوشيـاری
روزگـارت هـميـشـه رنـگـارنـگ ، خانـه ی سـربلنديت  آبــاد
کـام آزادبختيت شيـريـن ، شور شيـداييـت بــه سـرشـاری

                محمد روحانی (نجوا کاشانی )

۱۳۸٥/٤/٥ساعت ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: