گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

                                        به نام آن که نامش مهربانیست

مثل همیشه سلام ، عرض ارادت و احترام   به همه ی شما دوستان که دامان مهرتان سرشار از بهار است ، جویبار محبتتان همواره بی قرار و باز تاب آینه ی لطفتان بسیار  

طنزی بخوانید که اگر چه زیبا نیست می تواند درنگی بیافریند و کوتاه زمانی مهمان لحظه ها باشد

سایه مهرتان هماره بر سر ما گسترده باد

                                     ((   فکربد  ))

 

چنـد روز پیش  در  یـک    چـار راه        دوستی دیـدیـم ، دست انـدر دمـاغ

پشت رُل انگـارجا خوش کرده بـود        با تمـام فـوت  و فـن  می زد  چـراغ

 

فکر کردم دارد او گوشی به دست        نـمـره  مـی گیـرد   بـرای راه ِ  دور

یا گمان کرده که اشغال است خط       مـی کنـد  تـکرار  کـارش را بــه زور

 

بـا شگفتـی   دیـده   در او دوختـم       گفتم : آقا ایـن سماجت بهرچیست

یـا شده  خطٌ ِ تـلیـفـون هـا   خراب       یـا کـه فامیل شما   در خانه نیست

 

تـازه فهمـیـدم که از ایـن حرف من        سرخ و سبـز و آبـی  و نیلی  شده

مثل صورت های چرب گوشت دار         که به شدٌت می خوردسیلی شده

 

گفت:دست از من،دماغ ازمن،مگر         نیست  مـا را  اخـتـیـار  ِ چـیـزمـان

پس تو می گویی که ما بایـد کنیم         دستمـان  را  در  دمـاغ ِ ایـن  و  آن

 

دست کـردن  در  دمــاغ  ِ دیــگـران         کـار عقـل و منـطـق مقـبـول نیست

یـا اگر هـم هست ،  در این روزگـار         کـار هایی این چنین معمول نیست

 

طبـق ِ تـفـسیـر  ِ مـرام  ِ زنـدگـــی          هر کس اینجا مالک ِ ملک خوداست

تــا  تـجــاوزگــر   نـپـنــداریـــدمــان          می بــریـم انـدر دمـاغ خـویش دست

 

گفتم:ای بـابـا عـجـب حــرفـی زدم          جان تـو ،  مخلص خیال بـد نداشت

تازه با یک دوست شوخی عیب نیست     سینـه ی ما تـاب دست رد نداشت

 

فرض کن حق در نهایت با شماست         اخـتـیـار دست را   در  دست  گـیـر

مـی کنـی بـیـهـوده بــازی بـا دمـاغ          مـی شـوی از یـاوه گـفـتـن نـاگزیـر

 

گفت  :  تـنهـا  در تـمـام  عمـر خـود          شایـد این یک حرف را  گل گفته ای

می کنـم مـن از تـو بـا تـلخـی قبـول          گرچه می دانم کمی شل گفته ای

 

بـعـد ازآن  هرجا که دیـدم دوست را           دست را بـا دستمـالـی بستـه بـود

دست او هم فکر بـد در سر نداشت          از تـمـام درد سر  هـا  رستـه   بـود

                                                     محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

 

۱۳۸٦/۳/٢٤ساعت ۱٢:٠٩ ‎ق.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: