گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

با سلام و عرض ارادت بسیار خدمت همه ی دوستان عزیز

وبا سپاس و تشکر از محبت بی دریغ و مستدام شما بزرگواران 

امید وارم پیوسته گل لبخند بر لبهایتان شکوفا باشد

بیکاری

گــویـنـد ، جناب  ِ ملک الموت شـب  ِدوش                 مـأمـور نشـد   تـا بستـانـد   ز بشـر   جـان

از ایـن کـه  شده  این همـه بیکار  بـر آشفت              انگشت گـزیـد  از سر افسوس  بـه   دنـدان

گامی دو سه برداشت پیاپی به چپ و راست              بـا حالتـی  افـسـرده  و دلـگیـر و  پـریـشان

پـرسیـد   سـراسیـمـه   ز   درگــاه  ِ  خـداونـد              ای  رازق ِ فـرزانـه   و   ای  خـالـق   یـزدان

حکـمـی نـرسیـد از تـو کــه جـانـی بـستـانـم               از من چه بدی  دیده ای  ای حضرت جانان

کـوتـاهـی اگـر  سـرزده  از مـن  بـه  بـزرگـی                اغماض بفرمای  و  ببخش  از سر احسان

 کـم کـاری   اگـر  آمـده  در  کـار     بـفرما ی                 تـا سعـی کنـم  بیشتـر از پیش   بـه دوران

طـرح   نـوی  انـدازم  و   در سـایـه ی تـدبیـر                 یک  تـن نگـذارم بـه زمیـن  زنـده ز انسـان

 اصـلاح  نگـردد ز خـطـا  خـطـّـه ی  گـیـتـی                  ابـنـای بـشر  تـا بـه شـر  آمـیخـتـه ایـنسـان

*********

الـهام شـد از سـوی خـداونـد کـه  ای دوست             دل  را  ز پـی کـار  ، چـنین سخـت مـرنجـان

یک چنـد بمان خـانـه و راحت کـن و  بنشین                تـا دست بـشر   کـار  تـو  را  سازد   آسـان

هر روز به یک گوشه ی این خانه ی خاکی                 جنگـی شـود افــروخـتــه  بـا هـیـزم ایشـان

یا این که به یک بمب گذاری رود  از دست                  از مـردم  نـا بـاور  غـفلـت زده   صـد  جـان

یک روز زنـد طـعـنـه مسلـمان بـه مسیحـی               یک روز کـنـد حـمـلـه  یهـودی بـه مسلمان

 یک روز  فلسطین  شـود    آمــاج  حــوادث                  یک روز کـشـد دامـنـه ی جـنگ  بـه  لـبنان

 یک  روز  عـراق   آیـد  در  مـعـرض    تـاراج                  یک روز شـود حـملـه ی گسترده  به  افغان

یک روز بـرآیـد هـمـه جا  همهمه ی  جنگ                  یک روز  رسـد  زمـزمـه ی صلـح  بـه   پایان

طیـاره  بـکـوبـد  سر وحشت زده   بـر  کـوه                 خـارج  شـود  از ریـل قـطـار  ایـن  دژ   غران

نـابـود شـود هستـی یک شهـر بـه یک سیل            یک  مملکـت از ریشه شـود کنده به طوفان

از زلـزلـه و قـحـط  و  تـصادف چـه  بگـویـم                   کـم نیست  در آمـار   ازیـن حـادثـه چـنـدان

این قدر جفا رفته بر این عائلـه بس  نیست؟              خـواهـی  کـه  تـو  را نـیـز بـیـفـزایـم بـر آن!

*********

برق  ِ دو سه فاز از ملک الموت فرا جست               تعظیـم کـنـان  گـفـت کـه   ای قـادر سبحان

گـر بی ادبی   سـر زد ازیـن بنـده بـبخشـای             مـا  تـابـع حکمیم  و شمـا  صـاحب  فـرمـان

هـر جـان  کـه  بگـوییـد  بگیـریــم  بگیـریــم                فـرمـان شمـا  را   ببـریـم  از دل  و  از جـان

اکـنـون کـه  قـرار است  بـه تعـلـیـق در آیـم              دیگـر نکـنـم کـار  چـه پـیـدا  و  چـه  پـنـهـان

یک چـنـد  روم پیشـه کنـم  خـانـه نشینـی              تا   کـار جهـان  خـود  بپذیرد سر و سامـان

القصـه  بـه تـأیـیـد ِ جـنـاب  ِ مـلک الـمـوت                آتـش بـس  ِ کـوتـاه   شـد آمــاده ی امـکـان

پیری صد و سی سالـه  ازین راز خبر یافت               بـا بـانـوی خـود  گفـت که  ای مـاه درخشان

وقـت اسـت کـه یک بـار دگـر  یـاد جــوانـی               مـا  را  بـبـرد  در  بـر ِهـم   خـرّم  و  خـنـدان

آن بـاد   نـدارد   اثـری چـنـد  بــر ایـن بـیــد                بـرخـیـز   و  کـمـی  مـرمـر  انـدام   بـلـرزان


محمد روحانی  (  نجوا کاشانی  )

۱۳۸٦/٩/٢٢ساعت ۸:٥٧ ‎ق.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: