گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

با سلام ، عرض ادب و ارادت خدمت شما بزرگواران ، غزلی تقدیم حضورتان می شود

             ( پرستوی مهاجر )

تـا   کار دل   خـویش  بـه     سـا مان   نــرسـانیـم   

جان   را   بـه   سـرا  پـرده ی  جـانـان  نـرسـا نیـم

هـرگـز  نشـود  قسمـت مــا  سـاحـل خــورشیــد        

گر  سـوختـن  خـویـش   بــه   پــایــان نــرسـانیـم

مـوجیـــم   و   مـحال اسـت کـه   از  بـستـر   دریـا     

خـود  را  بـه   هـم  آغـوشـی  طـوفـان نـرسـانیـم

دل را   ز پـرستــوی   مـهـــاجـر  خبـــری   نـیست         

تـا   دست   بـه  آن  گـمشـده   دامـان  نـرسـانیـم

انگشتـری  عشـق  در   آن   دسـت  بـلنــد  اسـت         

چون مـور  چـرا   دل   بـه  سلیـمـــان   نـرسـانیـم

مـا خستـه ی دردیـم   و شفـا بـخش جهـان اوست           

درد   دل خـود   از   چـه   به   درمان     نـرسـانیـم

گـوینـــد   رخ    روشـن   او    را     نتـــوان     دیــد 

تـا  دیـــده  بـر   آن    پــرتــو    ایـوان     نـرسانیـم

                                             محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

۱۳۸٧/٩/٢ساعت ٦:٤٢ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: