گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

با سلامی دیگر به دوستان همیشه دوست و همراهان

 هماره همدل ، غزلی تقدیم آستان مهربانی هایتان باد

 

(( فردای آفتاب )) 

 

اینک منم که گمشده ام در حصار ها

مـبـهـوت و مـات ، از گـذر  ِ روزگـارهـا

 

 آئینه های زندگی ام زنگ می خورند

در صبـر  ِ بـیـد هـا و سکـوت ِ چنـارهـا

 

تـصـویـرهـای ِ روشن ِ فـردای ِ آفـتـاب

پـنـهـان شدنـد پشت ِ غریـو  ِ غبار ها

 

ساز دلـم طراوت  ِ خـامـوش مـی زنـد

پیچیـده تـار  ِ درد ، بـه تصنیف ِ تـار هـا

 

بـایـد قبـول کرد کـه در گیر ودار عشق

خـارج شـد نـد دایـره هـا ، از مـدار هـا

 

در ایستگاه ِ کهنه ترین کینه مانده ایم

کـوچـیـده  از  دیـار مـحـبـت  قـطـار هـا

 

بـا دلق کار خلق به سامان نمی رسد

تاکی به دست بی هنران است کار ها

  

                                محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

 

۱۳۸٩/۱٢/۸ساعت ۸:۱٤ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: