گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

تو بهار چمنی

 

کاش می آمدی   و  با تو جهان گل می کرد                

از گلستان  رخت گلشن جان  گل می کرد

می شکفت از قدمت خنده به لب های زمین                 

با  حضور گل روی تو  زمان  گل می کرد

کاش   با   عطر   تو   هر   باغ  معطر می شد                 

جلوه ات  در  دل چشم نگران گل می کرد

هیچ  دل   نیست   که رنجیده  نباشد  زستم                  

کاش   با آمدنت  عد ل و امان گل می کرد

تو     بهار    چمنی   وقت   شکوفایی   گل                  

کاش می آمدی و خواب خزان گل می کرد

سبزه با عشق تو در دشت و چمن می رویید                

 لاله   با   مهر  تو  پنهان  و عیان گل می کرد

می گذشتی  اگر از  دشت   به  هنگام نسیم                  

چمن   از  دیدن تو  رقص کنان گل می کرد

جای جنگ و جدل و دشمنی و خون ریزی                

عشق    در   باغ  تمنای   جهان   گل می کرد

مهر   پژمرد   وفا   سوخت   محبت   افسرد                

کاش این دشت کران تا به کران گل می کرد

باز  گرد   ای گل  پنهان شده در فصل بهار              

کاش   می آمدی  و  با  تو جهان  گل می کرد

                                محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

۱۳٩٠/٤/٢٧ساعت ۸:٢٥ ‎ب.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: