گلستان شعر و ادب

اشعار محمد روحانی

 

میلاد آفتاب 

 

مهـرت به هر دلی که درخشید جان گرفت

جـان با اشاره ی لـب ِ لعلـت  تـوان  گرفت

عشق ِ تو چون حریر دلارای  ِ طیف ِ نـور

در گوشه  گو شه ی دل  ِ مـا  آشیان گرفت

لـب  تشنگـان  ِ ساغـر ِ اندیشه  را   نـویـد

دریای رحمت ِ تــو کـران تا کـران  گرفت

از آفـتـاب ِ عشق  ِ  تـو  ، آیینــه ی حـیـات

جایی  چنین  بلند  ، به  بام  ِ جهـان  گرفت

افـروخـتـی چــراغ  ِ نـبــوت چـه تـابـنـاک

نـور ِ هـدایت ِ  تـو زمـیـن و زمان  گرفت

هـر ذره  در نماز ِ تـو  پیوست  بـا   خـدا

گلدسته های ِ عشق تو  بوی  اذان  گـرفت

آن دل کـه با بهــانـه ی گل رفت  در چمن

جـان ِ  معطـرش نـفسی  جـاودان  گـرفـت

بـشکـوه بـاد  طـلعــت ِ مـیــلاد  ِ  آفـتـــاب

وان جلوه ها که چهـره ی اسلام ازآن گرفت

نجـوا به لطـف ِ مکتب ِ  پـویـای  ِ جعفـری

از آفتـاب ِ معــرفت ، ایـن ارمغـان  گرفت 

                         محمد روحانی ( نجوا کاشانی )

۱۳٩٠/۱۱/٢٢ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ توسط محمد روحانی (نجوا کاشانی) نظرات ()
تگ ها: