( تنهايی  )

مگر پريان بوی آمدنت را شنيده اند

که زيبايی در هر چهارسو ميرقصد

ای عصاره    ای عصير      ای نوش دلنواز

‌در خواب پنجره ها هم نفوذ می کنی

صدايت    صفايت   

                و حتی سايه ات زيباست

آفتاب صبحگاهی من    برخيز

بر پرنيان خاطرم بنشين

 آينه را از دست پريان بستان

بگذار تو را زلال ببينم

 

/ 0 نظر / 11 بازدید