((

شیدایی اندیشه ))<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

طوفانی آمد سهمگین ،  تا بگسلد ما را  زهم                   موجی خروشان سبز شد  پاشید دریا را زهم

 

ازگوشه ی چشم حسد ، گردید  آهی شعله ور                   تا باز هم سازد جدا ،  جان های شیدا را زهم

 

روزوشبِ عمرمرا،  پیوسته بـا هم ،  زند گی                   کی می توان تفریق کرد امروزوفردا را زهم

 

آیینه گـر عاشق شود ،  چشمان دیگربین مـا                   فرقی نمی بیند دگـر ،  قهـر و مـدارا را  زهم

 

عقلی که باجان یارشد وزعشق برخوردار شد                  تشخیص، مشکل می دهد مجنون ولیلا را زهم

 

ترسم بــلای دشمنی  ،   بــر مـا بتـازد  بیشتر                 درهم بپـاشد بعد ازین  ،  آب و گل ما را زهم

 

نیکو نظرکن در زمین تا بنگری باعشق وکین                  بایـد جداکرداین چنین ،  پنهان و پیدا را زهم

 

بشنو بـه گوش آشنا   ،  شیدایی انــد یشه  را                   شایـد شناسایی کنی ، غـوغـا ونجـوا را زهم

                                                                                                                              

                                                                                              محمد روحانی (  نجوا کاشانی  )

 

/ 80 نظر / 40 بازدید
نمایش نظرات قبلی
AnOOsH

يک شاخه در سياهی جنگل به سوی نور ٬فرياد می کشد!

مجيد

سلام عموی خوب من بازم از اين شعرا بگين از عشق پاک دختر و شاهزاده ی وفا بگين از خاطرات آبی و شيطونی امير حسين از صندلی چوبی و معلم صفا بگین . بازم ميگم که روح من سرگردون و منتظره منتظره روح شما با شعرای نابتونه

ناخدای باز نشسته

من اومدم بگم تو رو خدا منو با خدااشتباه نگیرید. چند شب پیش یه نفر تو کوچه بغلی ناله می کرد و کمک می خواست. هی داد می کشید خدا خدا خدا به دادم برسید کمک کمک من دلم سوخت جواب دادم اومدم الان کمکت می کنم و با سرعت راه افتادم که برم کمکش کنم . می دونید چی شد ؟ هنوز ده قدم ندویده بودم که افتادم و پای چپم شکست. فکر می کنم طرف وقتی من جواب دادم منو اشتباه گرفته و فکر کرده بود من اونم که صداش می کنه

بابا عظیمی

سلام دوست گرامی...تشکر از اينکه سايت ساحل ارامش را با نوشته قشنگ خودتان منور کرديد..به اميد باز ديدن شما در ساحل ارامش..........باباعظيمی

رضوان

اشعارتان زیباست.موفق باشید.به وبلاگ ما هم سری بزنید.

قطره

سلام دوست عزيز اميدصحت مند باشی. سالنو را به شما تبريک ميگويم تمنادارم يک سال خوش به شما و به همه باشد. تشکر ازاين که در سايت من قدم رنجه کردی دوست عزيز اگر ممکن بود وبلاگ بنده را در وبلاگ خود لنک کن من هم چنين ميکنم والسلام

hamon neekoei

aghaye ba arze salam va ehtram az shoma baraye didan webloge adabi_farhangi_honari moj vajheh davat mikonim omidvarim ba nazaratet mara rahnamaee naee batashakor

آنكس كه چو سيمرغ بي نشانست...(طنين)

شيداي انديشه و قلمتان، من كه تعادل و توازن را پيوسته در اشعارتان يافته ام. نمي توانم توصيفي از اين شعر داشته باشم. بيت سوم آن بي ترديد زندگي من سودا زده را زير و رو مي كند. زيبا نه كه زيبايي وامدار آن است.

سعيد

از اظهار نظرتاون در مورد وبلاگ بنده ممنونم و از نوشته هاي زيبا بجاي حضرتعالي لذت بردم... بزودي باز هم مي ايم از ايميل شما خوشحال خواهم شد